حس غريب زندگي




Monday, August 18, 2003

توي هياهوي روزگاري كه شنيدن آواز حقيقت و حرفي از جنس زمان توي حوصله كمتر كسي پيدا مي شه ،
تو روزهايي كه غربت طعم تنهايي مي‌ده و تنهايي يعني سكوت تلخ بي‌آواز ،
وقتي احساس‌ت نه جايي واسه بازي داره نه مجالي واسه هوا خوري،

آروم گرفتن زير يك سايه تپنده
گوش سپردن به لحن آب و زمين ،
و چشم دوختن به روشن ترين قوس هاي نور

يك نعمت بزرگه .
به وسعت آسمون آبي ...



........................................................................................

Home